KÜNYE
16. Hukuk Dairesi 2014/14633 E., 2014/11397 K.·Mahkemesi : Menderes 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Ekim 2014
- Tarihi
- 12/11/2013
- Numarası
- 2012/683-2013/564
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:
Kullanım kadastrosu sırasında .....
Köyü çalışma alanında bulunan 2391 ada 9 parsel sayılı 213 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı şerhi verilerek arsa niteliği ile Hazine adına tespit ve 1998 yılında hükmen tescil edilmiş, 2010 yılında yapılan güncelleme çalışmalarında taşınmaz üzerinde bir kullanıcı değişikliği olmadığı halde, güncelleme çalışmalarından sonra tapu kaydının beyanlar hanesine taşınmaz üzerindeki binanın C..
Ö..'a ait olduğu şerh edilmiş,bu şerhin sehven konulduğu anlaşıldığından beyanlar hanesinden terkin edilmiştir. Davacı M.. T.., satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın bir bölümü üzerinde kendi adına zilyetlik şerhi verilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davalı C.. Ö..'a yönelik davanın husumet nedeniyle reddine, davalı Hazine'ye yönelik davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı M..
T.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, dava tarihinde çekişmeli taşınmazın tapu kaydında, davalı C.. Ö.. lehine zilyetlik şerhi bulunmakta olup, yargılama sırasında söz konusu şerhin sehven konulduğu gerekçesiyle beyanlar hanesinden terkin edildiği anlaşılmaktadır.
Her dava, davanın açıldığı tarihteki duruma göre değerlendirileceğine göre davanın davalı C..
Yargıtay 16. Hukuk Dairesi, E. 2014/14633, K. 2014/11397, 16 Ekim 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama