Yargıtay 16. Hukuk Dairesi E.2014/163 K.2014/965

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ: Kadastro sonucu Y.. Mahalle çalışma alanında bulunan temyiz konusu 237 ada 30 parsel sayılı 35.964,78 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ham toprak vasfıyla davalı Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı S.. A.. satın alma, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece usule ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı S.. A.. tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın imar-ihya yolu ile iktisap edilebilen taşınmazlardan olduğu, ağaç dikmek ve ev yapmak suretiyle kullanımın imar-ihya sayılmayacağı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; varılan sonuç yasal mevzuata, dosya içeriğine uygun düşmemiştir. İmar-ihya yolu ile iktisap için 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17. maddesinde belirtilen koşullar altında taşınmazın tasarruf edilmiş olması gerekir.

Anılan maddeye göre orman sayılmayan, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen yerin para ve emek sarf edilmek suretiyle kültür arazisi niteliği kazandırılması ve bu olgunun tamamlandığı tarihten itibaren 20 yıldan fazla süreyle aynı Yasa'nın 14. maddesindeki koşullar altında tasarruf edilmesi halinde taşınmazın tesciline karar verilebileceği açıklanmış, son fıkrasında da il, ilçe ve kasabaların imar planları içerisinde bulunan yerlerin imar-ihya yoluyla kazanılması yasaklanmıştır.

Kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yolu ile iktisap ise 3402 sayılı Yasa'nın 14. maddesinde düzenlenmiş olup ekonomik amaca uygun zilyetlikle özel mülkiyete konu olabilecek taşınmazların kazanılabileceği belirtilmiştir.

Terk edilmiş dere yatakları, kayalık ve taşlık gibi taşınmazlar ancak imar-ihya yolu ile 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17. maddesi uyarınca iktisap edilebilirken, ham toprak, hali arazi, köy boşluğu gibi basit ameliye ile zilyet edilebilecek yerler ise aynı Yasa'nın 14. maddesi gereğince iktisap edilebilir.

Somut olayda 237 ada 30 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi tarafından ibraz edilen raporda (D) harfi ve sarı boyalı alan ile gösterilen 3.065,64 metrekere yüzölçümündeki talebe konu yerin ham toprak niteliğiyle tespit edildiği, ziraatçi bilirkişi raporuna göre meyve bahçesi niteliğinde olduğu gözetildiğinde çekişmeli taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi gereğince iktisap edilebilen yerlerden olduğu anlaşılmaktadır.

Bu bölümün 1960 yıllarda davacının babası tarafından satın alındığı, 15-20 yıl değirmen olarak işletildiği, daha sonra meyve bahçesi olarak kullanıldığı, bahçenin bakımını temin için baraka şeklinde ev yapıldığı, muris A.. A..'ın 1980 tarihinde ölümüyle mirasçılarına kaldığı davacıların zilyetliğinin ekonomik amaca uygun olduğu ve zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının davacı ve müşterekleri lehine gerçekleştiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca çekişmeli 237 ada 30 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi tarafından ibraz edilen raporda (D) harfi ve sarı boyalı alan ile gösterilen 3.065,64 metrekere yüzölçümündeki bölüme ilişkin Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile muris A.. A.. mirasçıları adına tesciline karar vermek gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı S..