Yargıtay 16. Hukuk Dairesi E.2014/19570 K.2015/14515

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "somut olayda malik Hazineye karşı davacı tarafın taşınmazda fiili kullanımı olduğunun kanıtlanması zorunlu olup davalı tarafın kabule ilişkin beyanı ile yetinilerek keşif yapılmaksızın karar verilmesinin isabetsiz olduğu, bu halde; keşif yapılması, tarafların iddia ve savunmaları ile ilgili delillerin değerlendirilip taşınmazın kullanım durumu ve süresinin yöntemince belirlenmesi" gereklerine değinilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davacının miras payı yönünden davanın kabulüne, çekişmeli 105 ada 7 parsel sayılı taşınmazın ... adına tapuya tesciline, beyanlar hanesine "6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince ... adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır." ve " taşınmaz 6/56 pay oranında ... oğlu ...'nın, 50/56 pay oranında ... kızı ...'nın kullanımındadır." şerhlerinin yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın kabulü ile sonuçlanan önceki günlü hükmü temyiz etmediği ve böylece hakkındaki ilk kararın kesinleştiği anlaşıldığından davalı ...'nın temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; mahkemece çekişmeli taşınmazın tarafların ortak miras bırakanı ...'ya ait olup ölümünden sonra usulüne uygun olarak taksim edilmediği; davacının ve davalının eşi ... taşınmaz üzerindeki kullanımlarının tereke adına olduğu; davalının, davacının vermeyi vaat ettiği miras payını ve evi vermediğini belirterek bozma öncesindeki kabul beyanından döndüğü, davanın niteliği gereği sadece davalı gerçek kişinin kabul beyanının davanın kabulü için yeterli olmadığı gerekçesi ile ve davacının talebinin kendi miras payına yönelik olduğu kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmiştir.

HMK'nın 308 ve devamı maddelerine göre kabul, davayı sona erdiren taraf işlemlerinden olup, kesin hükmün sonuçlarını doğurmaktadır. Feragat ve kabulün, kayıtsız ve şartsız olması gerektiği gibi ancak irade bozukluğu hallerinde feragat ve kabulün iptali istenebilir. Somut olayda dava, 3402 sayılı Yasa'ya 5831 sayılı Yasa'nın 8. maddesi ile eklenen Ek-4. maddesine göre yapılan kullanım kadastrosuna itiraza ilişkindir.

Davanın “vaki kabul” nedeniyle kabulüne dair önceki günlü mahkeme kararı “malik Hazineye karşı davacı tarafın taşınmazda fiili kullanımının olduğunun kanıtlanması zorunlu” olduğu gereğine değinilerek bozulmuştur.

Mahkemece yapılan keşif ve araştırma sonrası kullanım hususu davalı Hazineye karşı da ispatlanmış olup, her ne kadar taşınmazın tarafların ortak miras bırakanı ...'dan geldiği ve mirasçıları arasında usulüne uygun olarak paylaşılmadığı yapılan uygulama ve araştırma sonucu sabit olmuş ise de; bozma kararı öncesi 21.07.2010 tarihli duruşmada davalı açılan davayı kayıtsız ve şartsız kabul etmiş, ayrıca kabul nedeniyle aleyhine verilen ilk kararı da temyiz etmediği gibi bozma sonrası duruşmada ileri sürdüğü neden de kabul beyanından dönmeyi haklı kılacak bir irade fesadı hali değildir.