Yargıtay 16. Hukuk Dairesi E.2014/21073 K.2015/8748

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Köyü çalışma alanında bulunan 119 ada 49 parsel sayılı 1.350,66 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kadimden beri ... Köyünün okul ve lojman bahçesi olarak kullanılması nedeniyle okul ve lojman bahçesi vasfında ... Köyü Tüzel Kişiliği adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemenin 28.05.2014 tarihli kararının gerekçe kısmında, dava konusu 119 ada 49 parsel sayılı taşınmazın tarla niteliği ile davacı tarafından yıllardan beri malik sıfatıyla ekonomik amacına uygun olarak kullanıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar vermek gerektiği yazıldığı halde, hüküm fıkrasında ise; davacı tarafından dava konusu 119 ada 49 parsele karşı açılan tapu iptal ve tescil davasının reddine dair karar verilmiştir.

Hal böyle olunca kararın gerekçesi ile hüküm fıkrası arasında çelişki yaratıldığı anlaşılmaktadır. HMK'nın m.298/2. maddesi gereğince kısa karar ile gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Kararların farklı ve çelişkili olması mahkemelere olan güven ilkesini zedeler. Bu durum 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas ve 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi bozma nedenidir.