KÜNYE
16. Hukuk Dairesi 2014/22264 E., 2015/5035 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Nisan 2015
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ: Davacı Hazine, ... Köyü çalışma alanında bulunan 113 parsel sayılı taşınmazın batısında kalan ve tescil harici bırakılan taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla Hazine adına tescili için dava açmıştır. Mahkemece usule ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı Hazine, davalı ... tarafından ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/125 Esas, 2011/44 Karar sayılı dosyasında davanın açılmamış sayılmasına karar verilen taşınmaz bölümlerinin 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 18. maddesi gereğince Hazine adına tescili istemiyle dava açmış, mahkemece taşınmazın taşlık bir yapıya sahip olup ekonomik tarım alanı özelliği taşımadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.
3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 18. maddesi “.... tescile tabi bulunan taşınmaz mallar ile tarım alanına dönüştürülmesi veya ekonomik yarar sağlanması mümkün olan yerler Hazine adına tespit olunur.” hükmünü düzenlemiştir. Yapılan keşif neticesi alınan zirai bilirkişi raporundan taşınmazın imar-ihyasına başlandığı ve ekonomik yarar sağlanmasının mümkün bulunduğu anlaşılmaktadır.
3402 sayılı Kanun'un 18. maddesi uyarınca Hazine adına tescile karar verilebilmesi için tescili istenilen taşınmaz bölümünün tarım alanına dönüştürülmesinin veya ekonomik yarar sağlanmasının mümkün bulunması yeterli olup taşınmazın tamamen imar-ihya edilmesi şartı aranmaz. Ekonomik yarar sağlamanın da yalnızca tarımsal amaçlı kullanım olarak düşünülmesi doğru değildir.
Yargıtay 16. Hukuk Dairesi, E. 2014/22264, K. 2015/5035, 29 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama