Yargıtay 16. Hukuk Dairesi E.2014/2663 K.2014/1827

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 349 ve 361 parsel sayılı sırasıyla 46786.65 ve 12045.18 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kadastro tutanaklarının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 349 nolu parselin 1987 tarihinden itibaren ...'ın, 361 nolu parselin ise 1996 tarihinden ...'ın fiili kullanımında bulunduğu şerhi yazılarak tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı ... ve müşterekleri, çekişmeli taşınmazların bir bölümünün kendi fiili kullanımlarında bulunduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazların tapu kaydının beyanlar hanesine, taşınmazların 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 349 nolu parselin fen bilirkişileri tarafından tanzim edilen 07.09.2013 tarihli raporunda (B) harfi ile gösterilen 10199.50 metrekare bölümünün, 361 nolu parselin ise fen bilirkişileri tarafından tanzim edilen 07.09.2013 tarihli raporunda (A) harfi ile gösterilen 1225.00 metrekare bölümünün, 1993 tarihinden beri davacı ... ve müştereklerinin fiili kullanımında bulunduğu şerhinin yazılmasına karar verilmiş;

hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı Hazine vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, davacılar lehine zilyetlik şerhi verilerek tutanağı kesinleşmiş olan 355 parsel sayılı taşınmazın tutanağı davalı hale getirildiği halde gerçekte dava konusu olmadığı anlaşılan bu parsel yönünden karar verilmemesi isabetsiz olup bozma nedeni ise de;