KÜNYE
16. Hukuk Dairesi 2014/434 E., 2014/1407 K.·Mahkemesi :kadastro Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Şubat 2014
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:
Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 129 ada 5, 20, 130 ada 5, 132 ada 3 ve 6 parsel sayılı sırasıyla 1427, 6768, 6755, 3331 ve 5580 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar bağışlama ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına, 129 ada 4, 21, 130 ada 2 ve 132 ada 4 parsel sayılı sırası ile 470, 6044, 8473 ve 8839 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar irsen intikal, taksim ve zilyetlik nedeniyle ... adına.
130 ada 7, 132 ada 2 ve 7 parsel sayılı sırasıyla 6298, 2017 ve 4332 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar bağışlama ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle zilyetlik ... ve ... adlarına, 122 ada 1 parsel sayılı 1832 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz bağışlama ve zilyetlik nedeniyle ..., ..., ... ve ... adlarına, 140 ada 14 parsel sayılı 8886 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz bağışlama ve zilyetlik nedeniyle ..., ..., ..., ... ve ... adlarına tespit edilmiştir.
Davacı ..., çekişmeli taşınmazların müşterek muristen intikal ettiği ve mirasçılar arasındaki taksim sonucu 140 ada 14 parsel sayılı taşınmazın kendisine isabet ettiğini, ancak kadastro sırasında davalılar adına yazıldığını ileri sürerek bu taşınmazın tespitinin iptali ve adına tescili, bu mümkün olmadığında diğer taşınmazların da 1/2 hissesinin adına yazılmasını ileri sürerek, Hazine ise 130 ada 2 nolu parselin devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğu iddiası ile dava açmıştır.
Mahkemece davalar birleştirilerek yapılan yargılama sonucunda davaların reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili ile davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 16. Hukuk Dairesi, E. 2014/434, K. 2014/1407, 18 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama