Yargıtay 16. Hukuk Dairesi E.2014/6564 K.2015/735

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında .... Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 702, 764, 844 ve 954 parsel sayılı 20.900, 12.100, 20.000 ve 9.200 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, tapu kaydı nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. İtirazı Kadastro Komisyonunda reddedilen davacı ...., ... ve ....

844 sayılı parsel hakkında ...den borçlanma yolu ile satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine, ... ve arkadaşları, 702, 764 ve 954 sayılı parseller hakkında aynı nedenlere dayanarak ayrı ayrı dava açmışlardır.

Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişme konusu 702, 764 ve 954 sayılı parselin rapor ve krokisinde (B) harfi ile gösterilen 6000 metrekarelik bölümünün ... oğlu .... mirasçıları adına miras payları oranıda tesciline, 954 sayılı parselin kalan ve (A) harfi ile gösterilen 3200 metrekarelik bölümünün ... adına tesciline, 844 sayılı parselin ... evlatları ...., ..., ... ile ....mirasçıları adına eşit paylı olarak tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ... mirasçıları ..., ... ve ... 844 sayılı parsel hakkında murisleri adına borçlanma kaydına ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine, davacı .... ve arkadaşları da aynı nedene dayanarak 702, 764 ve 954 sayılı parsellerin adlarına tescili istemi ile dava açmışlardır.

Mahkemenin gerekçeli kararında dava konusu 954 sayılı parselin 6000 metrekarelik bölümü ile 702, 764 ve 954 sayılı parsellerin ... çocuklarına, 844 sayılı parselin ise .... mirasçılarına ait bulunduğu kabul edildiği halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında 702, 764 sayılı parseller ile 954 sayılı parselin 6000 metrekarelik bölümünün ... mirasçılarına, 844 sayılı parselin ise ... evlatları ................ve .... mirasçıları adına tesciline karar verilmiştir.

Böylece gerekçeli karar ile hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılmıştır. Gerekçeli karar ile hüküm fıkrasının birbirine uygun olması zorunludur. Kararların farklı ve çelişkili olması mahkemelere olan güven ilkesini zedeler. 10.04.1992 gün, 1991/7 Esas ve 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma nedenini oluşturur.

Temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin incelenmesine yer olmadığına, 09.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Başkan Üye Üye Üye Üye Camal Baş Kamil Karahan Halit Kıvrıl Özcan Turan Nadir Güngüneş

Ö/K