Yargıtay 16. Hukuk Dairesi E.2015/2949 K.2016/1727

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında .... Köyü çalışma alanında bulunan 113 ada 115 ve 119 parsel sayılı 37.396,14 ve 9.098,81 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlardan irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, 113 ada 115 parsel dava dışı ... adına, 113 ada 119 sayılı parsel ise davacı ... adına tarla vasfı ile tespit edilmiştir. Kadastro Komisyonu 4342 sayılı Kanun ve 1998/6 sayılı genelge hükümlerine göre ...

Köyü kadastro çalışma alanın içerisinde bulunan 113 ada 131 parsel numaralı meranın tespitini yapmış ve meranın içerisinde bulunan 113 ada 115 ve 119 parsel sayılı çekişme konusu taşınmazların, iki tarafının mera parseline komşu olması, meradan açılmış olması ve özel mülkiyete konu olamayacağı kanaatiyle mera olarak sınırlandırılmasına karar vermiştir.

İtirazı Kadastro Komisyonunda reddedilen davacı ... vergi kaydına, irsen intikale ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın feragat nedeniyle reddine, çekişmeli 113 ada 115 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespiti gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmeksizin 20.11.2008 tarihinde kesinleşmiştir.

Kadastro Müdürlüğü, 09.01.2013 tarihinde çekişme konusu 113 ada 115 parsel sayılı taşınmaza ilişkin Mahkemece verilen tespit gibi tescil hükmü ile Kadastro Komisyonunun itiraz üzerine vermiş olduğu 17.01.2008 tarihli kararının kendi içinde çelişkili olması nedeniyle düzeltilmesi talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, 21.10.2013 tarihli Tavzih Kararı ile; çekişmeli 113 ada 115 ve 119 parsel sayılı taşınmazların mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmiş; hüküm davacı ... ve 113 ada 115 parsel sayılı taşınmazın ilk tespiti sırasındaki maliki dava dışı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davacı ...'a Tavzih kararının tebliğ edildiği 05.12.2013 tarihi ile temyiz tarihi olan 20.12.2013 tarihi arasında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432/1. maddesinde öngörülen temyiz süresinin geçtiği belirlenmiştir. Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 1.6.1990 tarih 1989/3 Esas ve 1990/4 sayılı Kararı ile Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432/4. maddesi gereğince davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE,