Yargıtay 16. Hukuk Dairesi E.2015/3344 K.2016/4603

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında ... çalışma alanında bulunan ve tapuda adına kayıtlı bulunan eski 908 parsel sayılı 2.420,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 210 ada 2 parsel numarasıyla ve 2.294,56 metrekare yüzölçümlü olarak; ..., ..., ..., ... ve ... adlarına tapuda kayıtlı bulunan eski 1390 parsel sayılı 41.270,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 210 ada 1 parsel numarasıyla ve 41.750,97 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

Davacı vekili, uygulama kadastrosu sırasında ait taşınmazın yüzölçümünün eksildiği ve eksikliğin davalılara ait 210 ada 1 parsel sayılı taşınmazdan kaynaklandığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında Kadastro Müdürlüğü, mahkeme tarafından davaya dahil edilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda çekişmeli 210 ada 1 parsel sayılı (eski 1390 parsel) taşınmaz hakkındaki davanın reddine, uygulama tespiti gibi 41.750,97 metrekare yüzölçümü ile tapuya tesciline, çekişmeli 210 ada 2 parsel (eski 908 parsel) sayılı taşınmaz hakkındaki davanın kısmen kabulü ile bu parsele yönelik uygulama tespitinin iptaline,

210 ada 2 parsel sayılı uygulama parselinin fen ve harita mühendisi bilirkişilerinin 04.07.2014 tarihli rapor ve krokisinde mavi renkle gösterilen sınır ile 2100007-2100007/1-2100012-2100013-2100015-2100015/1 nokta no'larıyla çevrili alan esas alınmak suretiyle 2.381,90 metrekare yüzölçümü ile tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile dahili davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dahili davalı ... vekili, kendisine 02.12.2014 tarihinde tebliğ edilen kararı, 29.12.2014 tarihinde vekalet ücreti yönünden temyiz etmiştir. Kararın tebliğ edildiği tarih ile temyiz tarihi arasında, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432/1. maddesinde öngörülen 15 günlük temyiz süresi geçmiştir. Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 01.6.1990 tarih, l989/3 Esas ve l990/4 Karar sayılı kararı ve 6100 sayılı Kanunun Geçici 3. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1086 sayılı Kanun'un 432/4 maddesi gereğince temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE,