KÜNYE
16. Hukuk Dairesi 2016/10004 E., 2019/2706 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Nisan 2019
- Mahkemesi
- ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
- Dava türü
- TAPU İPTALİ VE TESCİL
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:
... sonucu ... İlçesi Kamışlı Köyü çalışma alanında bulunan 137 ada 57 parsel sayılı 3.706,90 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu belirtilerek hali arazi vasfıyla davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın bir bölümü hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 137 ada 57 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisi ...tarafından düzenlenen 18.12.2015 havale tarihli rapora ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 1.117,50 metrekare yüzölçümündeki bölümünün tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemece, davacının taşınmazı 1955-1980 yılları arasında ekonomik amaca uygun olarak kullandığı ve bu surette lehine zilyetlikle kazanma koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de; varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.
Keşif sırasında dinlenen davacı tanıkları, taşınmaz üzerinde davacının tespit tarihinden önce 20 yıllık süreye ulaşır zilyetliğini doğrulamadıkları gibi ziraat mühendisi bilirkişi raporunda da taşınmazın bütünlük arz ettiği belirtilen 137 ada 58 parsel sayılı taşınmazın işlenmemiş olduğunun belirtilmesine ve yine taşınmazın üzerindeki ağaç yaşlarının da 20 yaşından daha az olduğunun tespit edilmiş olmasına göre davacının tespit tarihine kadar lehine zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleştiğini ispat edemediği anlaşılmaktadır.
Yargıtay 16. Hukuk Dairesi, E. 2016/10004, K. 2019/2706, 15 Nisan 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama