Yargıtay 16. Hukuk Dairesi E.2016/11622 K.2020/4557

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10/1. maddesinde, tebligatını muhatabın bilinen en son adresinde yapılacağı, anılan yasa maddesinin 2. fıkrasında ise bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinin bilinen en son adresi olarak kabul edileceği ve tebligatın bu adrese yapılacağı hüküm altına alınmıştır.

Dolayısıyla, muhataba önce bilinen en son adresi esas alınarak tebligat çıkartılmalı; bu tebligat yapılırken Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesi hükmü göz önüne alınmalı, adres tebligata elverişli değilse ya da tebligat yapılamazsa o zaman adres kayıt sistemindeki adresine önce mernis şerhi düşülmeksizin tebligat çıkartılmalı; tebligatın yapılamaması durumunda aynı adrese mernis adresi olduğuna ilişkin şerh de düşülmek suretiyle anılan kanunun 21/2. maddesi uyarınca tebligat yapılmalıdır.

Somut olayda; davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ya yapılan gerekçeli karar tebliğleri, bu kişilerin adres kayıt sistemlerindeki adreslerine mernis adresi olduğu şerhi konularak Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan yapılmıştır. Yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak yapılan söz konusu tebligatların usulsüz olduğu açıktır.

Bu nedenle, mahkemece adı geçen davalılara, gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanunun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenilmesi,