KÜNYE
16. Hukuk Dairesi 2016/13155 E., 2019/8876 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Aralık 2019
- Mahkemesi
- KADASTRO MAHKEMESİ
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:
Kadastro sırasında, ... Köyü çalışma alanında bulunan davaya konu 112 ada 7 parsel sayılı 9.125,22 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve miras yoluyla gelen hak nedeniyle 1/2'şer hisselerle ... mirasçıları ile ... mirasçıları adlarına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazın... yatak değiştirmesi sonucu oluşan ve devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır.
Yargılama sırasında ise, ... mirasçılarından ... ve ..., çekişmeli taşınmazın tamamının murisleri ...’na ait olup, ... ve mirasçıları olan davalılar ile ilgisinin bulunmadığı iddia ederek, taşınmazın tam hisse ile ... mirasçıları adına tescili istemiyle davaya katılmışlardır.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda Hazine tarafından açılan davanın reddine, müdahil davacılar tarafından açılan davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın ... mirasçıları adına hükümde gösterilen paylarla tesciline karar verilmiş; hüküm, Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı Hazine ve asli müdahillerin davaları 112 ada 7 parsel sayılı taşınmaza yöneliktir. Ne var ki, mahkemece verilen gerekçeli kararın incelenmesinde; söz konusu kararın (başlık kısmında yer alan) 3. sayfasında “dava konusu” olarak “Çolakpehlivan Köyü 113 ada 2, 4; 112 ada 1, 3 ve 5 nolu parsel” sayılı taşınmazlar gösterilmiş olup, hüküm fıkrasında ise herhangi bir parsel numarasından bahsedilmemiş ve hangi parsel hakkında hüküm kurulduğu açıklanmamıştır. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 1. maddesi uyarınca kadastro hakimi; doğru, infazı kabil ve infaz sırasında tereddüt oluşturmayacak şekilde hüküm kurmak zorundadır.
Yargıtay 16. Hukuk Dairesi, E. 2016/13155, K. 2019/8876, 24 Aralık 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama