Yargıtay 16. Hukuk Dairesi E.2016/364 K.2016/5439

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Köyü çalışma alanında bulunan 135 ada 2 parsel sayılı 41.074,70 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz vergi kaydı, irsen intikal, paylaşma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit ve hükmen tescil edilmiştir. Davacılar ... ve arkadaşları, miras yoluyla gelen hakka ve bağışlamaya dayanarak adlarına tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece miras bırakan ... terekesinin mirasçılar arasında taksim yapıldığı, ortak miras bırakanın vefat ettiği 1943-1944 yıllarından itibaren taşınmazın davalı taraf zilyetliğinde olup uzun süre kullanmanın paylaşıma karine olduğu gerekçe gösterilerek karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemiştir. Çekişmeli taşınmazın öncesinde tarafların ortak miras bırakanı ...'a ait olduğu konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Davalı taraf sunduğu 25.07.2008 havale tarihli cevap dilekçesinde murisin çekişmeli taşınmaz harici terekeye tabi diğer taşınmazlarını çocukları arasında paylaştırdığını, çekişmeli taşınmazı ise sağlığında kendisine bağışlayarak zilyetliğini devrettiğini bildirmiştir.

Yapılan keşif sırasında dinlenilen yerel bilirkişiler ile duruşmada dinlenilen tanıklar taşınmaz üzerinde davalının zilyetliğini doğrulamalarına rağmen çekişmeli taşınmazın miras bırakanın sağlığında davalıya bağışlanıp zilyetliğin devredildiğine dair bilgi vermemişlerdir.

Öte yandan; çekişmeli taşınmaza yönelik dava dışı başka bir mirasçının açtığı ve feragat ile sonuçlanan Kadastro Mahkemesi'ne ait 1999/58, 2000/17 Esas-Karar sayılı dava dosyasının 07.10.1999 tarihli keşfinde davalı ... “çekişmeli taşınmazı muris İslam'ın kendisine ayırdığını, hatta kız kardeşlerinin de bu yerde hakkı olduğunu söylediğini, ancak bu güne kadar kız kardeşlerinin kendisinden hak istemediğini, kız kardeşleri haklarını istediği zaman kendilerine vereceğini “beyan etmiştir.

Buna göre davalının bizzat kendi beyanı ile taşınmaz üzerinde davacıların kendi miras bırakanları olan kız kardeşlerinin terekeden gelen hakkını kabul ettiği gibi murisin bağışını ispat yükü üzerinde olan davalının miras bırakanının sağlığında kendisine bağışlama ve zilyetliğin devri olgusunu da ispat edemediği anlaşılmıştır.