Yargıtay 16. Hukuk Dairesi E.2016/6883 K.2019/2599

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

... sırasında Andırın İlçesi, Köklü Mahallesi çalışma alanında bulunan 105 ada 71 parsel sayılı 10.822,97 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacılar ... ve ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan elatmanın önlenmesi davası, davaya konu olan parsel hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle ...

Mahkemesine aktarılmıştır. ... Mahkemesinde, çekişmeli parsel tutanağı ile aktarılan dava dosyasının birleştirilmesi suretiyle yapılan yargılama sırasında, vefat eden davacı ...’ün mirasçıları davaya devam etmişler ve ayrıca ... davaya müdahil olmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, asli müdahil Hazinenin davasının reddine; davacılar ... ve ... mirasçılarının davasının kabulüne, çekişmeli taşınmazın yarı hissesinin davacı ... adına, yarı hissesinin ise muris ...’ün mirasçıları adına miras payları oranında tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... ile asli müdahil ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacıların davasının kabulüne karar verilerek, kısa karar ve gerekçeli kararın hüküm kısmında taşınmazın yarı hissesinin davacı ... adına, yarı hissesinin ise davacı ... mirasçıları adına miras payları oranında tesciline karar verilmesine karşın hükmün gerekçesinde, mahkemece kısa kararın sehven yazıldığı, aslında davacıların toplam 2/3 hisseye sahip olduğu, davalıların ise 1/3 hisseye sahip olduğunun anlaşıldığı belirtilmek suretiyle kararın gerekçesi ile hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılmıştır.

6100 sayılı HMK'nın 298/2. maddesi gereğince kısa karar ile gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Kararların farklı ve çelişkili olması mahkemelere olan güven ilkesini zedeler. Bu durum 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi bozma nedenidir.