KÜNYE
16. Hukuk Dairesi 2016/8323 E., 2019/2251 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Mart 2019
- Mahkemesi
- KADASTRO MAHKEMESİ
- Dava türü
- UYGULAMA KADASTROSU
- Kanun yolu
- TEMYİZ
Karar Metni
304 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:
Uygulama kadastrosu sırasında ... İlçesi ...
Köyü çalışma alanında ve tapuda Hazine adına kayıtlı bulunan eski 1856 parsel sayılı 8.600,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 154 ada 140 parsel numarasıyla ve 8.025,74 metrekare yüzölçümlü olarak; ... adına tapuda kayıtlı bulunan eski 1855 parsel sayılı 7.600,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 154 ada 118 parsel numarasıyla ve 8.428,31 metrekare yüzölçümlü olarak, ... adına tapuda kayıtlı bulunan eski 1858 parsel sayılı 3.700,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 154 ada 141 parsel numarasıyla ve 3.938,06 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.
Davacı Hazine vekili, uygulama kadastrosu sırasında Hazineye ait taşınmazın yüzölçümünün eksildiği ve eksikliğin davalılara ait 154 ada 118 ve 141 parsel sayılı taşınmazlardan kaynaklandığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı Hazine vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 1. maddesi uyarınca kadastro hakimi doğru, infazı kabil, infaz sırasında tereddüt oluşturmayacak ve taşınmaz hakkında sicil oluşturmaya elverişli şekilde karar vermek zorundadır.
Kadastro Mahkemesi sicil oluşturmak zorunda olduğuna ve çekişmeli taşınmazlara yönelik dava reddedildiğine göre taşınmazların uygulama tespiti gibi tesciline karar verilmesi gerekirken, taşınmazlar hakkında tescil hükmü kurulmaması isabetsiz ve bozma nedeni ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,
Yargıtay 16. Hukuk Dairesi, E. 2016/8323, K. 2019/2251, 28 Mart 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama