KÜNYE
(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi 2017/4491 E., 2021/2820 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Mart 2021
- Mahkemesi
- ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Karar Metni
339 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:
Kadastro sonucu, Kangal İlçesi Mısırören Köyü çalışma alanında bulunan 101 ada 17, 28, 56, 74, 102 ada 11, 43, 56, 103 ada 12, 106 ada 29 ve 108 ada 10 parsel sayılı taşınmazlar, hükmen Nafiye Başak ve müşterekleri adına tescil edilmiştir. Davacı ..., Kangal Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2012/74 Esas, 2014/280 Karar sayılı ilamı ile 7/21 payın adına tescil kararı verildiğini, ancak gerçek payının 21/56 olması gerektiğini ileri sürerek, payının 21/56 olarak düzeltilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemece, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesinde düzenlenen hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle davanın reddine karar verilmişse de varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Çekişmeli taşınmazların kadastro tespiti 1993 yılında yapılmış ve aynı tarihte kesinleşmiştir.
Davacı Kangal Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2012/74 Esas, 2014/280 Karar sayılı dosyasında, kadastro öncesi nedene dayanarak açtığı davanın lehine sonuçlandığını, ancak çekişmeli taşınmazlarda 21/56 payı olmasına rağmen 7/21 payın adına tesciline karar verildiğini ve hükmün temyiz edilmeksizin 14.07.2014 tarihinde kesinleştiğini, bu haliyle sözü edilen ilamın pay payda uyumsuzluğu nedeniyle infaz edilemediğini belirterek, payının düzeltilmesi ve infazı kabil karar verilmesi talebiyle dava açmıştır.
Davacının davası açıklanan şekliyle tespit sonrası nedene dayalı olduğundan, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesinde düzenlenen hak düşürücü süreye tabi değildir.
Yargıtay 16. Hukuk Dairesi, E. 2017/4491, K. 2021/2820, 26 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama