Yargıtay 16. Hukuk Dairesi E.2017/4861 K.2021/2358

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında, ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 2664 parsel sayılı taşınmaz, Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek, malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı ...

Tamtürk ve arkadaşları tarafından, bir kısım davalılar aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan tescil davası, kadastro tespitinden sonraki tarihte Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 409/1. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilerek sonuçlandırılmış, Kadastro Müdürlüğü tarafından ise malik hanesi açık bırakılan taşınmazın tutanak aslı 3402 sayılı Yasa’nın 5/son maddesi gereğince Kadastro Mahkemesine gönderilmiştir.

Kadastro Mahkemesinde, usule ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, taşınmazın miras payları oranında ... mirasçıları adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili, davalı ... vekili ve davalı ... tarafından sözlü beyanı tutanağa geçirilmek suretiyle temyiz edilmiştir.

1- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi hükmüne göre 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun temyiz ve karar düzeltmeye ilişkin hükümleri yürürlükte olup, temyiz dilekçesinin verilme usulü 1086 sayılı Kanun’un 430 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan yasa maddesinde, temyiz başvurusunun dilekçe ile yapılacağı belirtildiği gibi, bu dilekçe içeriğinde de hangi hususların yer alacağı açıkça düzenlenmiştir. Dolayısıyla, davalı ...’nın zapta geçirilen 28.06.2017 tarihli beyanının, bu koşulları ihtiva etmediği ve temyiz talebi olarak değerlendirilmesinin hukuken mümkün bulunmadığı anlaşıldığından, davalı ...’nın temyiz inceleme isteğinin REDDİNE,

2- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve teknik bilirkişi raporları dikkate alındığında taşınmazın ekonomik yarar sağlanması mümkün yerlerden olduğunun anlaşılmasına göre, davalı ...’nın temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince, Mahkemece, davanın niteliği itibari ile re'sen araştırma ilkesininin geçerli olduğu, mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarına göre, çekişmeli taşınmazın ...’e ait olup, bu kişinin zilyetliğinde iken ölümü ile zilyetliğin mirasçıları tarafından sürdürüldüğü, teknik bilirkişi raporlarına göre de taşınmazın fiziki ve eylemli durumunun tarla niteliğinde olduğu, dolayısıyla ... yararına zilyetlikle kazanım koşullarının oluştuğu gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Dava, aktarılan dava niteliğinde olduğuna göre, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 30/2. maddesi uyarınca re'sen araştırma ilkesine tabi olup, anılan madde uyarınca Kadastro Hakimi’nin hüküm kurarken davanın tarafları ile bağlı kalmaksızın gerçek hak sahibini belirlemekle yükümlü olduğu kuşkusuzdur.

Kadastro Mahkemesinde yapılan keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişiler, bildiklerinden beri dava konusu taşınmazın ... tarafından, ölümünden sonra ise mirasçılarının kullanımında olduğunu belirtmekle birlikte, davanın aktarılmasından önce Asliye Hukuk Mahkemesinde yapılan keşif sırasında mahalli bilirkişi olarak dinlenen ..., dava konusu yerin davacı ...’e ait olduğunu, bu kişinin Selanik göçmenlerinden olup, 1924’te Türkiye'ye göçettiğini, bu tarihten beri de dava konusu yerin bu kişi tarafından kullanıldığını beyan ettiği anlaşılmakta olup,

...’in çekişmeli taşınmazın kendisine ait olmadığı yönündeki imzası ile tevsik ettiği bu beyanının kendisini bağlayacağı kuşkusuzdur.

Kaldı ki, zirai bilirkişi tarafından düzenlenen raporda da, taşınmazın hali hazırda ekili olmadığı, bol miktarda yabancı ot ve çalılık bitki popülasyonunun hakim olduğu, bol miktarda orman muhdesatının mevcut olduğu ve tarımsal emareye rastlanmadığı belirtilmiş olup, eki fotoğraflarda da, taşınmazın belirtilen nitelikte olduğunun gözlemlenmiş olması karşısında, taşınmaz üzerinde iktisaba elverişli zilyetliğin mevcudiyetinin ortaya konulamadığı anlaşılmaktadır.