KÜNYE
16. Hukuk Dairesi 2018/954 E., 2021/639 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Şubat 2021
Karar Metni
319 kelime·2 dk okuma
...
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; Duruşma için belli edilen 02.02.2021 gün ve saatte taraflardan gelen olmadığı görülerek evrak üzerinde inceleme yapılmasına karar verildi. İnceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:
Kadastro sonucu, ...,... Köyü çalışma alanında bulunan 130 parsel sayılı 20.000 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, davalılar ..., ..., ... ve ... adlarına tespit ve tescil edilmiştir.
Davacı ..., çekişmeli taşınmazın kadastro çalışmalarından evvel kamulaştırılıp hükmen adına tescil edildiği halde, kadastro sırasında davalılar adına tespit ve tescil edilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek, tapu iptali ve adına tescili istemiyle dava açmıştır.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 130 parsel sayılı taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hükmün, davalı ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, 16.10.2017 tarihli ek kararla temyiz başvuru isteminin süre yönünden reddine karar verilmiş ve bu kez iş bu ek karar davalı ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.
6100 sayılı HMK ile yürürlükten kalkan, ancak temyize ilişkin hükümleri karar tarihinde halen yürürlükte bulunan HUMK'nın 432. maddesinde "Temyiz, kanuni süre geçtikten sonra yapılır veya temyizi kabil olmayan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme temyiz isteminin reddine karar verir ve Yargıtaya gönderme için yatırılan parayı kullanarak ret kararını kendiliğinden ilgiliye tebliğ eder.
Bu ret kararı, tebliğinden itibaren yedi gün içinde temyiz edilebilir, temyiz edildiği ve gerekli giderler de yatırıldığı takdirde dosya kararı veren mahkemece Yargıtay'a yollanır." hükmü düzenlenmiştir.
Yargıtay 16. Hukuk Dairesi, E. 2018/954, K. 2021/639, 2 Şubat 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama