Yargıtay 16. Hukuk Dairesi E.2020/1259 K.2020/3925

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarıda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi ..., ..., ... tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında, ....Mahallesi çalışma alanında ve tapuda ... adına kayıtlı bulunan eski 270 parsel sayılı 2.320,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 420 ada 41 parsel numarasıyla ve 2.326,23 metrekare yüzölçümlü olarak; ... ve ... adına tapuda kayıtlı bulunan eski 271 parsel sayılı 2.500,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise, 420 ada 43 parsel numarasıyla ve 2.566,07 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

Davacı ..., uygulama kadastrosu sırasında kendisine ait taşınmazın sınırının yanlış belirlendiği ve yanlışlığın davalılara ait 420 ada 43 parsel sayılı taşınmazdan kaynaklandığı iddiasına dayanarak dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli 420 ada 43 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi raporunda (A) harfiyle gösterilen bölümünün ifrazıyla davacıya ait 420 ada 41 parsel sayılı taşınmaza eklenmek suretiyle, taşınmazın 2.364,71 metrekare yüzölçümlü olarak davalılara ait 420 ada 43 parsel sayılı taşınmazın ise 2.527,59 metrekare yüzölçümlü olarak tapuya tesciline karar verilmiş; hükmün davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 12.12.2019 tarih 2019/2854-2019/8377 Esas-Karar sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiş;

bu kez onama ilamına karşı davalılar ... ve müşterekleri vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Mahkemece, tesis kadastrosu öncesinde ve sonrasında var olan ancak uygulama kadastrosu öncesi yıkılmış bulunan taş duvarın taraflar arasındaki gerçek sınır olduğu belirtilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır.

Davanın 3402 sayılı Kadastro Kanun'un 22/a maddesi uyarınca 2014 yılında yapılan kullanım kadastrosuna itiraz niteliğinde bulunduğu ve taşınmazların tesis kadastrosunun 1981 yılında yapıldığı anlaşılmaktadır.

Taşınmazlar başında 2016 tarihinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar eski duvarın 15-20 yıl kadar önce yapıldığını, davalılar tarafından ev yapılmak istenince sınır ihtilafının doğduğunu; davalının, fen elemanı getirtip ölçüm yaptırması suretiyle sınırın belirlendiğini ve eski duvarın yıkılarak fen elamanınca belirlenen bu sınıra göre halen zeminde mevcut olan yeni duvarın, davalılar tarafından yapıldığını beyan etmişlerdir.

Fen bilirkişisi tarafından sunulan raporda, tesis kadastrosu ile uygulama kadastrosu sınırının birbiriyle örtüştüğü ve uyumlu olduğu, tesis kadastrosu öncesinde var olan eski duvarın sınırının ise tesis paftası sınırı ile uyumlu olmadığı bildirilmiştir.

Dosyaya getirtilen ve tesis kadastrosu sırasında düzenlenen orijinal ölçü krokisinde, taşınmazlar arasındaki sınırın duvar olarak gösterilmediği, keşifte alınan beyanlardan duvarın tesis kadastrosundan çok sonra yapıldığı anlaşıldığına göre, eski duvarın tesis kadastrosundan önce yapıldığının kabulü dosya kapsamına göre mümkün değildir.

Kaldı ki; bir an için eski duvarın tesis kadastrosundan önce yapılmış olduğu kabul edilse dahi, fen bilirkişi raporunda açıkça belirtildiği üzere tesis sınırı ile uygulama sınırının birbiriyle çakışması karşısında, davalıya ait taşınmazın sınırları içinde kalan ve (A) harfi ile gösterilen 38.48 metrekare yüzölçümündeki bölüm hakkındaki talebin ancak mülkiyete yönelik bir davanın konusu olabileceği, uygulama kadastrosuna itiraz olarak açılan eldeki davada mülkiyet ihtilafının çözülemeyeceği, bu uyuşmazlığın Kadastro Mahkemesinin görev alanı dışında olduğu tartışmasızdır.