Yargıtay 16. Hukuk Dairesi E.2020/1475 K.2020/3930

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi ... tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., ... ve ..., irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak; kendilerine ait olduğu halde kadastro sırasında yola dahil edilerek tescil harici bırakılmış olan taşınmaz bölümünün Göynük İlçesi Narzanlar Köyü çalışma alanında bulunan ve miras bırakanları adına kayıtlı olan 155 ada 3 parsele eklenmesi suretiyle adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hükmün, davacı ... vekili ile davacılar ... ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 16.12.2009 tarih 2016/14184-2019/8454 Esas, Karar sayılı ilamıyla hükmün onanmasına karar verilmiş, bu kez onama ilamına karşı davacı ... vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı tarafın fen bilirkişi raporunda taşınmazın (A) harfi ile gösterilen bölümüne yönelik talepleri yerinde değildir. Ancak.

Mahkemece fen bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümünün 1.63 metrekare yüzölçümünde bulunduğu, bu küçüklükteki bir alanın tanıklar tarafından gözlemlenmesinin mümkün olmadığı, davacıların yol ile olan sınırını ispatlayamadıkları gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır.

Yapılan keşifte davacı tanığı olarak dinlenen ..., ... ve ...’ın eylemli beyanlarına göre, taşınmazın (B) bölümünün, davacıya ait evin balkon ve merdivenlerinin olduğu alanın bir kısmını kapsadığı, evin 1990’lı yıllardan önce yapıldığı, evin merdivenlerinin de hep şimdiki haliyle kullanıldığı, ayva ağacının da merdivenlere bitişik olarak bulunduğu, davacının 2 yıl kadar önce de merdivenlerin üzerini kapatarak evin içine dahil ettiği anlaşılmaktadır.

Komşu köyden dinlenen yerel bilirkişiler, taşınmazın sınırları ile ilgili bir bilgilerinin olmadığını bildirmişler, diğer davacı tanığı da, öncesinde ayva ağacı ile merdivenin bitişik olup olmadığını hatırlayamadığını beyan etmiştir.

Fen bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda, davacı ...’in çocuklarının 2004 yılında yapılan sünnet merasimi sırasında çekilen ve dosyaya sunulan fotoğraflara göre balkonun temelinde herhangi bir genişleme olmadığı, 2013 yılında yapılan tadilat sırasında da eski balkon temelinin üzerine beton ve demir doğramalarının yapıldığının net bir şekilde görüldüğü bildirilmiş; rapor ekinde sunulan fotoğraflardan da ayva ağacının da balkona bitişik olarak halen zeminde mevcut olduğu görülmekte olup, zirai bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise ayva ağacının yaklaşık 15 yaşında olduğu bildirilmiştir.

Hal böyle olunca; söz konusu bölüm üzerinde, davacılar tarafından evin merdiveni olarak kullanılan kısım olduğu, buna göre, davacıların evinin sınırının (B) bölümünü de kapsayacak şekilde oluştuğu, kadastro tespiti sırasında bu bölüm yolda bırakılmış ise de;

üzerinde davacılar lehine TMK’nın 713 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde öngörülen zilyetlikle iktisap şartlarının oluştuğu anlaşılmakla, davacıların davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazlarının bu nedenlerle kabulüne ve hükmün bozulmasına karar verilmesi gerektiği halde, maddi hataya dayalı olarak hükmün onandığı anlaşıldığından davacılar vekilinin,