Yargıtay 16. Hukuk Dairesi E.2021/2173 K.2021/3127

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında, ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 101 ada 2, 3, 104 ada 14 parsel sayılı sırasıyla 2.421,60. 1.848,19 ve 350,86 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlardan, 101 ada 2 parsel sayılı taşınmaz tapu kaydı, hibe, taksim ve ifraz nedeniyle ... adına. 101 ada 3 parsel sayılı taşınmaz aynı nedenle ... adına ve 104 ada 14 parsel sayılı taşınmaz ise hibe ve kazandırıcı zaman aşımı zilyetliği nedeniyle ... ve müşterekleri adına tespit edilmiştir.

Davacı ... ve arkadaşları, çekişmeli taşınmazların müşterek muristen intikal ettiği ve mirasçılar arasında terekenin taksim edilmediği iddiasına dayanarak, tespitin iptali ile miras payları oranında adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, dava konusu 101 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline, 101 ada 3 ve 104 ada 14 parsel sayılı taşınmazın ise kadastro tespit tutanaklarının ayrı ayrı iptali ile 101 ada 3 parsel sayılı taşınmazın ... adına, 104 ada 14 parsel sayılı taşınmazın ise hüküm yerinde gösterilen payları oranında tarafların müşterek miras bırakanı ... mirasçıları adına (...’tan eşi ...’a intikal edecek payında mirasçılardan ...’a düşen paya eklenmesi sureti ile) tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, bir kısım davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

1- Hükmü temyiz yetkisi, temyizde hukuki yararı bulunmak kaydıyla davanın taraflarına ve aleyhine hüküm kurulan üçüncü kişilere aittir.

Somut olayda, davacılar, çekişmeli 104 ada 14 parsel sayılı taşınmazın müşterek murisleri ...’tan intikal ettiğini ve mirasçılar arasında terekenin taksim edilmediğini öne sürerek miras paylarına yönelik olarak dava açmış olup, Mahkemece de, muris ...' tan davacılara intikal edecek payın adlarına tesciline karar verildiğine, ayrıca uyuşmazlığın dava tarihine göre çözümlenmesi zorunlu olup, davacı yanın muris ...’in mirasçılarından olan ve yargılama sırasında vefat eden murisleri ...’tan kendilerine intikal edecek paya yönelik bir davalarının da bulunmadığının anlaşılmasına göre,

hükmü temyizde hukuki yararı bulunmayan davacıların çekişmeli 104 ada 14 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz inceleme istemlerinin REDDİNE,

2- Dava konusu 101 ada 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3. maddesi "mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak" yazılmasını zorunlu kıldığı gibi; bu zorunluluk, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. ve 298. maddelerinin de amir hükmüdür.

Adil yargılanma hakkının garantileri arasında yer alan "aleni yargılanma ilkesi" ve "hukuki dinlenilme hakkı" da, kararların gerekçeli olmasını zorunlu kılar. Bu prensiplerin amacı, yargılama sürecini ve kararın verilişini kamu denetimine açık tutmak suretiyle adaletin yerine getiriliş biçimini görünür kılmak, kamu eliyle karar verme sürecini denetleyerek kişinin adil yargılanma hakkını güvence altına almak ve adalete güveni korumaktır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/1-c maddesi uyarınca gerekçenin; "tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri" göstermesi gerekir.

Bir başka anlatımla; gerekçe, hüküm fıkrasında yazılı sonuçlara nasıl varıldığının tereddüte yer bırakmayacak şekilde açıklanmasıdır. Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrası birbirine sıkı sıkıya bağlı olup uyumlu bulunması zorunlu olduğu gibi, duruşmada tefhim edilen hüküm sonucuna nasıl ulaşıldığını açıklamayan ifadelerin gerekçe olarak kabul edilmesi de mümkün değildir.

Somut olayda mahkemenin kararı incelendiğinde, hükmün gerekçesinde, çekişmeli taşınmazların tarafların müşterek miras bırakanı ...’tan intikal ettiği ve muris terekesinin sağlığında paylaşılmadığı gibi, murisin ölümünden sonra taksime de konu edilmediği,

muris mirasçısı ...’ın ise kendisine muristen intikal eden payı mirasçılardan ...’a hibe ettiği açıklandığı halde, hüküm yerinde 101 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi muris mirasçılarından ... adına, 101 ada 3 parsel sayılı taşınmazın ise kadastro tespitinin iptali ile muris mirasçılarından ... adına tesciline karar verilmesi suretiyle, hükmün gerekçesi ile hüküm fıkrası arasında çelişki yaratıldığı anlaşılmaktadır.