Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/10120 K.2016/3366

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın adli sicil kaydında yazılı olan... Asliye Ceza Mahkemesi’nin 08.09.2009 gün ve 2008/206-2009/873 sayılı kararına konu mahkumiyet hükmü esas alınarak hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7-8. maddesi uyarınca, mükerrirlere özgü infaz sisteminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak:

1-Suç konusu eşyanın değerine göre TCK'nın 61. maddesi uyarınca alt hadden uzaklaşılmak suretiyle hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın aracın kapısını çakı bıçağıyla açtığını ifade ettiği, aracın kilitli olmadığına dair bir iddia da bulunmadığı, suçun konusunu park halinde kilit altına alınmış aracın oluşturduğu anlaşılmakla, sanığın eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Yasa'nın 142/1-e maddesiyle uygulama yapılması,

3-12.04.2010 tarihli oto teslim tutanağı içeriğine göre, sanık ... yakalandığında, hırsızlık suçunu kabul ederek, aracı sakladığı yeri göstererek sahibine iadesini sağladığı, ancak araç üzerinde yapılan incelemede aracın teyp yerinin boş olduğunun belirtildiği, müştekinin araç teybinin iadesine ilişkin herhangi bir beyanda bulunmadığı anlaşılmakla, müştekiden bu husus da sorulmak suretiyle iadenin tam iade mi, kısmi iade mi olduğunun belirlenerek, hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK’nın 168. maddesinin uygulanma koşullarının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 21.01.2014 gün, 2013/2-686 Esas ve 2014/19 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; sanığın, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan aracın direksiyon alt mahafaza ve kablolarını kopartıp, düzkontak yöntemiyle çalıştırdıktan sonra aracı götürmesi şeklindeki olayda, suç konusu araçla ilgili olarak hırsızlık eylemini gerçekleştirebilmek için araçtan bağımsız olan başkaca bir mala zarar vermesi sözkonusu olmayıp bizzat suç konusu olan araç üzerinde meydana gelen bir zarar bulunduğunun anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun yanında, ayrıca mala zarar suçundan da hüküm kurulamayacağının düşünülmemesi,

5- T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,