Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/10130 K.2016/3315

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık ...'ün temyiz dilekçesinde, öz kardeşi olan ...'ün başka bir suçtan Adana Ceyhan İlçesinde yakalanması sebebiyle kendi kimlik bilgilerini kullandığını, bu nedenle o tarihlerde cezaevinde gözüktüğünü, kardeşi...'ın Mersin Adliyesine gönderilmek üzere talimatla ifade verdiğini, bu ifadede söz konusu ... plakalı aracı ... adına aldığını söylediğini, bahse konu tarihlerde bacanağı olan ...'nin Azerbaycan'da olduğunu belirttiği, UYAP sorgulaması neticesinde sanık ...'ün 12.09.2009-02.11.2009 tarihlerinde ...

M Tipi Kapalı Cezaevinde bulunduğunun görüldüğü, cezaevi fotoğraflarının incelenmesinde bu tarihteki fotoğrafı ile diğer fotoğraflarının birbirine benzerlik göstermediği, dosyada bulunan 12.09.2009 tarihli sanık ...'e ait olan ifadenin fotokopi belge olduğu anlaşıldığından sanığın temyiz dilekçesinde belirttiği hususların araştırılarak o tarihlerde cezaevinde olan kişinin kim olduğunun tespiti ile bu hususta gerekirse suç duyurusunda bulunulması gerektiği, ayrıca sanık ...'ün mahkemeye çağrılarak mümkün değilse SEGBİS yolu ile temyiz dilekçesinde belirttiği hususların kendisine sorularak ayrıntılı savunmasının alınması zorunluluğu,

2)Sanık ...'ın aşamalarda suçlamaları kabul etmediği, suç tarihinde illegal yollar ile Azerbaycan ülkesine gittiğini belirttiği, bu nedenle pasaportunda yurt dışına çıktığına dair bir delilin bulunmadığını belirttiği, sanık ...'nin talimat ile alınan ikinci savunmasında aynı tarihlerde gayri resmi nikahlı eşi ... ile Azerbaycan'a gittiğini, bu hususta kendisinin tanık olarak dinlenmesini istediği anlaşıldığından, sanığın tanık olarak adresini belirttiği gayri resmi nikahlı eşi ...'ün tanık olarak dinlenmesi ve tanığa ait pasaport bilgilerinin sorularak suç tarihinde Azerbaycan'da olup olmadığının tespiti yönünde savunması araştırılmadan bu talebiyle ilgili olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden eksik soruşturma ile hüküm kurulması,

3)Olay tarihinden sonra 03.09.2009 tarihinde ismi tespit edilemeyen bir şahsın emniyeti arayarak, 3 gün önce meydana gelen hırsızlık olayını gerçekleştiren şahısların ... plakalı oto ile olay yerinden ayrıldıklarını belirttiği, bu ihbar sonucu aracı harici yolla satın alan ...'e ulaşıldığı, müşteki ...'nun duruşmadaki beyanında, ismini bilmediği, mahalledeki tamircinin olayı görüp polise ihbarda bulunduğunu belirttiği, hüküm sanıklar aleyhine bu ihbar dışında herhangi bir delil bulunmadığı anlaşıldığından bu şahsın kim olduğu hususunda müştekinin yeniden dinlenmesi ve kolluk araştırması ile bu şahsın tespit edilerek ayrıntılı beyanı alınmadan eksik soruşturma ile hüküm kurulması

Kabule göre de;

4)Dosyada bulunan olay yeri inceleme raporuna göre; ikametin giriş panjur kapı ve ahşap kapısının zorlanmış olduğunun tespit edildiği, görgü tespit tutanağına göre de; ikametin giriş panjur kapısının ve ahşap kapısında çok hafif zorlama izinini olduğu belirtildiği anlaşıldığından eylemin anahtarla ya da diğer bir aletin anahtar gibi kullanılarak kilit açmak suretiyle gerçekleştirildiğine ilişkin kanıtların neler olduğu karar yerinde gösterilip tartışılmadan, sanıklar hakkında 5237 sayılı Yasa'nın 142/1-b maddesi yerine anılan yasanın 142/2-d maddesi ile uygulama yapılması,

5)Kasten işlemiş oldukları suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan, aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması ve yine T.C.

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,