Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/10291 K.2016/5178

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ve suça sürüklenen çocuğun yakınanın aracının kapısını zorlayarak eğmek sureti ile açıp içeri girdikleri, düz kontak yaparak çalıştırmayı denedikleri ancak başaramadıkları olayda, suça sürüklenen çocuk ...'un yakalandıktan sonra araç ile ... ilinden ... gidecekleri yönündeki beyanlarına karşın, mahkeme aşamasında kendilerinin daha az ceza almalarına yönelik ve somut olay ile örtüşmeyen savunmalarına itibar edilerek eylemin kullanma hırsızlığı olarak nitelendirilerek sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında 765 sayılı TCK'nın 494/1. maddesi ile uygulama yapılması kanuna aykırı ise de;

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı TCK'nın Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasa'nın 9/3. maddeleriyle Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nun 23.02.1938 günlü, 1937/23–1938/9 ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 25.05.1999 günlü 133/142 sayılı kararları ışığında, sanık ve suç arkadaşının gündüz vakti yakınanın aracının kapısını zorlayarak açıp çalıştırmaya çalışmak şeklinde gerçekleşen hırsızlık eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 522, 102/3 ve 104/2. maddeleriyle 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 66/1-e, 66/2(suça sürüklenen çocuk yönünden); maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda; zamanaşımı yönünden 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık ve suça sürüklenen çocuğun yararına bulunduğunun anlaşılmasıyla yapılan incelemede;

Sanık ve suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesindeki hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; sanık yönünden aynı Yasa'nın 66/1-e ve 67/1-d. maddelerinde öngörülen 8 yıllık; suça sürüklenen çocuk yönünden ise anılan Yasa'nın 66/2. maddesine göre 5 yıl 4 aylık zamanaşımının, karar tarihi olan 08.06.2006 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,