Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/10292 K.2015/10480

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dosya kapsamından, müştekinin olay gecesi 23.00 sıralarında uyuduğunu, ertesi gün saat 06.30 sıralarında uyandığında evinden hırsızlık yapıldığını fark ettiğini ve müracaatta bulunduğunu beyan ettiği, UYAP kayıtlarına göre suç tarihinde güneşin saat 07.16'da doğduğu, TCK nın 6/1-e maddesi uyarınca saat 06.16'dan önceki zaman diliminin gece olarak kabulü gerektiğinin anlaşılması karşısında; hırsızlık eyleminin gece sayılan vakitte gerçekleştiğinin kesin olarak belli olmaması nedeniyle, “şüpheden sanık yararlanır” ilkesi gereğince eylemin gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerekirken, TCK'nın 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2-Olay günü sanığın, gündüz vakti müştekiye ait eve alüminyum pencereyi (sağlam ve muhkem) sert bir cisimle zorlamak suretiyle girdiği, suça konu 80 TL ve 150 dolar para, video kamerası, çantası, dijital fotoğraf makinesini çaldığı ve müştekinin olay nedeniyle şikayetçi olduğunun anlaşılması karşısında, 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek,

sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 522(değeri tespit edilerek), 59. maddeleriyle, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 62, 53, 116/1, 62, 53, 151, 62, 53. maddeleri kapsamında olup (konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları yönünden uzlaşma hükümleri de değerlendirilerek) sonucuna göre lehe yasanın saptanması gerektiği dikkate alınmadan 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddelerine aykırı davranılması,