Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/10309 K.2016/2963

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça konu cep telefonunun çalındığı saatin tam olarak tespit edilemediği ve müştekinin hattı takılı iken en son 21.19:29'da görüşme yapıldığı, müştekinin ise motosikletini 20.30'da park edip denize gittiğini ifade ettiği, suç tarihi olan 11.07.2010 tarihinde güneşin batış saatinin yaz saati uygulaması da dikkate alınarak 20.22 olduğu, TCK 6/e maddesi gereğince güneşin batış saatinden bir saat sonrası olan 21.22'de gecenin olduğu, hırsızlık saatinin tam olarak tespit edilememesi nedeniyle sanığın lehine olarak 21.19:22 ile 21.22 arasında gündüzleyin suçun işlendiğinin kabülünün zorunlu olduğu halde hırsızlık suçunun gece işlendiği kabul edilerek sanık hakkında verilen cezanın TCK 143. maddesi gereğince artırılması,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-14,85 TL yargılama giderinin 6183 sayılı Kanun'un 106. maddesinde belirlenen 20,00 TL’den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesi gereğince hazineye yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından, TCK'nın 143. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak, sanık hakkında verilen cezanın "1 yıl hapis cezası'' olarak belirlenmesi, T.C.

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, .2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle.