Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/10490 K.2015/6892

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı TCK'nın Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasa'nın 9/3. maddeleriyle Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nun 23.2.1938 günlü, 1937/23–1938/9 ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 25.5.1999 günlü 133/142 sayılı kararları ışığında, sanığın gündüz vaktine denk gelen bir zaman diliminde şikayetçi olan yakınanın sağlam ve muhkem kapısını kırarak gerçekleştirdiği hırsızlık eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 522, 102/3 ve 104/2. maddeleriyle 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 151, 116/1, 66/1-e, 67/4; maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda; zamanaşımı yönünden 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına bulunduğunun anlaşılmasıyla yapılan incelemede;

Sanığın eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 151 ve 116/1. maddelerindeki hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını bozma suçların gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımının suç tarihi olan 16.06.2003 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,