Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/10791 K.2016/3163

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesi gereğince sanıklar hakkında teşdiden uygulama yapıldığına dair bir kabul bulunmadığından, cezanın “1 yıl “ olarak tayin edildiği kabul edilerek yapılan incelemede:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıklar hakkında hüküm kurulduğu sırada, TCK'nın 35. ve devamında 62. maddesi gereği indirim yapılırken hesap hatası sonucu fazla ceza tayin edilmesi, sonrasında aynı Kanun'un 50/1-a madde ve fıkrasına göre fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar .... temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

sanık hakkında hırsızlık suçundan dolayı kurulan hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 35, 62, 50. maddelerinin uygulanmasına ilişkin kısımların çıkartılması ile yerlerine "Fiil teşebbüs aşamasında kaldığından tehlike ve zararın ağırlığı göz önüne alınarak sanıkların cezaları TCK'nın 35/2. madde gereğince takdiren 2/4 oranında indirilerek 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanıkların yargılama sürecindeki tutumu lehine takdiri indirim sebebi kabul edilerek cezalarının TCK'nın 62. madde gereğince 1/6 oranında indirilmek suretiyle 5 Ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanıklara verilen hapis cezası, kişilikleri,