Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/10839 K.2016/2980

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

İşyerlerindeki hırsızlık olayları sebebi ile önlem olarak devriye görevi yapan kolluk görevlilerinin, kendilerine herhangi bir bildirim olmaksızın ve suçun işlendiği bilmeden, düzenledikleri tutanak içeriği ile mahkemedeki beyanlarına göre, sanık ve suç arkadaşının kendilerince bilinen kişilerden olması, yürüyüşlerindeki tuhaflık gibi subjektif sebepler ile şüphelenerek sanık ve arkadaşını takibe başladıkları ve bunun sonucunda da yakaladıkları olayda sanığın kimseye farkettirmeden, malları gizlemeyi de başararak işyerinden çıktığı suçun tamamlandığı, bu aşamadan sonra varsayımsal bir düşünceden hareketle sanığın takip edilerek yakalanmasının suçun tamamlanmasına etkisinin olmayacağı değerlendirilerek, tebliğnamedeki bozma isteyen 1 numaralı düşünceye iştirak olunmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasa'nın 108/2. maddesi uyarınca, mükerrirlik uygulamasında adli sicil kaydındaki tekerrüre esas en ağır cezanın dikkate alınması yerine iki ayrı mahkeme ilamının belirtildiği gibi gösterilen ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/158 Esas, 2008/1043 Karar numaralı ilamının sanığın sabıka kaydında da bulunmadığının anlaşılması