Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/10850 K.2016/2559

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ;

5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 168/1, 62. maddelerine göre belirlenen 6 ay 20 günlük hapis cezasının aynı Yasa'nın 50/1-a maddesine göre gün para cezasına çevrilmesi sırasında 200 gün yerine 120 gün olarak yazılması sonuç cezanın doğru olarak 4.000,00 TL şeklinde belirlenmesi gözönüne alındığında yerinde giderilmesi olanaklı yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimler kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hakkındaki hapis cezası para cezasına çevrilen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına karar verilemeyeciğinin düşünülmemesi,

2-Sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi karşısında, mükerrir olduğu gerekçesiyle 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi gereğince cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğname gibi BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘53. maddenin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm ile tekerrür ile ilgili bölümlerin çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yakınanların 07.05.2011 tarihli beyanlarında suçun yaklaşık 1 sene kadar önce işlendiğini söylediği,buna göre suç tarihi itibari ile 5271 sayılı CMK'nın 5918 sayılı Kanun ile değişik 253/3. maddesi uyarınca konut dokunulmazlığını bozma suçunun uzlaşma kapsamında olmadığı düşünülmeden atılı suçtan uzlaşma sağlandığı gerekçesi ile düşme kararı verilmesi;