Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/11153 K.2016/3521

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın müştekiye ait nüfus cüzdanı, ehliyet ve bankamatik kartlarını fırında bulunan soyunma odasından çaldığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında TCK'nın 142/1-b maddesi yerine 141/1. maddesinin uygulanması,

2-Müştekiye ait cüzdan ile cüzdanın içerisindeki nüfus cüzdanı, sürücü belgesi ve bankamatik kartlarını çalan sanığın, müştekinin hesabından 610,00 TL parasını çektiği anlaşıldığından, şartları oluşmadığı halde, sanık hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanması,

3-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine, aynı maddenin diğer haklar ile a, b, d ve e bentlerindeki hak yoksunluğun ise infaz tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması, ayrıca T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,