Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/11180 K.2015/2803

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmeside;

İlk hükmü temyiz etmeyen sanık ...'ın sirayet nedeniyle bozma sonrası verilen hükmü temyiz etme hakkı mümkün olmadığından; 1412 sayılı CMUK'un 325. maddesi gereği lehe bozmadan sirayet nedeniyle yararlanan sanık hakkında, bozma sonrası ileri sürülen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin 5320 sayılı kanunun 8/1 maddesi delaletiyle halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE;

II-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; suç tarihinde yürürlükte olan 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunun 23. maddesinin uygulanma koşullarının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

2-Suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 493/1-son maddesi gereği alt sınırının 5 yıldan fazla hapis cezasını gerektirmesi karşısında; Cumhuriyet Savcısının esasa ilişkin görüşünü bildirdiği ve hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı son oturumda zorunlu müdafi atanıp, hazır bulundurulmamak suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 150/3 ve 188/1.maddesine aykırı davranılması,