KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2015/11185 E., 2015/9910 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Kasım 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, taksirle yaralama
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
400 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
A-Sanık ... hakkında taksirle yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre, 1412 sayılı CMUK’nun 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca sanık ...'nun temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
B-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Sanık ...'nun 11.12.2012 tarihli temyiz dilekçesinde, suçun sanığının kendi kimlik bilgilerini kullanan ... isimli şahıs olduğunu, kendisinin suça karışmadığını ve sabıkasız olduğunu ifade ettiği, sanık ... adına düzenlenmiş olan parmak izi sicilinde bulunan fotoğraf ile temyiz dilekçesinde ekli olan nüfus cüzdanı fotokopisinde bulunan fotoğraftaki kişinin aynı kişi olmadığının görüldüğü anlaşılmış olmakla beraber, temyiz dilekçesini sunan ...'nun alınacak parmak izleri ile dosya içerisindeki parmak izi sicilinin karşılaştırılmak ve suçu işleyen kişinin kendisi olmadığını ifade eden ...'nun, yakalandığı aşamada mukavemet gösterdiği polis memuru ... ile yüzleştirilmesi veya sanığa ait yeni çektirilecek fotoğraftan teşhisi suretiyle, sanığın iddiası araştırılıp, hüküm kurulması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,
C-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un Geçici madde; 1/1. fıkrası yollamasıyla aynı Kanun'un 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. madde ve fıkraları gereği sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
2-Kabul ve uygulamaya göre de;
a-Suç tarihinde güneşin 04.49'da doğduğu, suçun ise 03.30 sıralarında gece vakti işlendiği halde TCK'nın 143. maddesi ile cezada artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
b-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2015/11185, K. 2015/9910, 24 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama