Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/11187 K.2016/743

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde, usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığından sair temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddesi uyarınca sanıklar yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 61, 522. maddeleriyle, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 35/2 maddeleri kapsamında olup sonucuna göre lehe yasanın saptanması gerektiği dikkate alınmadan 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddelerine aykırı davranılması,

2-Gerekçeli karar başlığında müştekilerin 5271 sayılı CMK'nın 232. maddesine aykırı olarak gösterilmemesi,

Kabule göre de;

3-Sanıkların kilitli aracı, kapılarını zorlamak suretiyle açıp çalmak şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1. maddesinin (b) bendinde düzenlenen suçu oluşturmasına karşın, haklarında aynı maddenin (e) bendiyle uygulama yapılması,

4-Sanıklar hakkında gece nedeniyle TCK'nın 143/1. maddesinden artırım yapılırken, yasal artırım oranı olan 1/3 oranından fazla miktarda artırıma gidilmesi,