Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/11190 K.2015/2444

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Camını kırarak girdikleri araçta yakınanın ön kolçak altına koyduğu ve sanıkların ancak aramayla bularak haksız olarak ele geçirdikleri anahtar ile aracı çalıştırarak çaldıkları olayda ; lehe yasa değerlendirmesi sırasında 5237 sayılı yasanın 142/2-d maddesi ile yapılan kıyas ve gerekçedeki ifadeler ile çalınan aracın değeri sebebi ile 5237 sayılı yasanın 61.maddesi uyarınca alt sınırdan ayrılması gerekliliği ve eylemin gece olup anılan yasanın 143.maddesi ile de uygulama yapılacağı hususları gözönüne alındığında;sanıkların eyleminin 765 sayılı yasanın 493/1-2 ve son maddelerine uyduğu halde 493/1.maddeden uygulama yapılması, sonuç ceza sanıklar lehine olduğundan ve karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

CMK'nın 324/4 maddesine 6352 sayılı Kanunun 100. maddesiyle eklenen değişiklik uyarınca Yargılama gideri olarak hesaplanan 20,00 TL'den her bir sanığın payına düşen miktarın, terkin edilecek miktar olan 20 TL'nin altında kaldığının anlaşılması karşısında, yargılama giderinin hazineye yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,