Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/11201 K.2016/3399

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamından, 26.06.2005 günü orman muhafaza memurluğunu arayan bir şahsın, sanığın, orman içinde bulunan istif alanından yakacak odun çaldığı yolunda ihbarda bulunması üzerine, sanığın ikametinde yapılan aramada, 9 ster yakacak odun ele geçirildiği, sanığın hırsızlık suçunu kabul etmediği, ormandan geçerken, çalıların altına atılı vaziyette gördüğü odunları evine getirdiği yolunda savunmada bulunduğu,

tutanağı düzenleyen orman muhafaza memurlarının dinlenmelerinde, orman çalışma sahası içinde motorlu testere ile 1 metre uzunluğunda kesmiş oldukları odunları istifledikleri, ancak istiflenen bu odunların üzerinde her hangi bir damga veya mühür bulunmadığı,

yakın zamanlarda bu istif sahasındaki odunların çalınmış olduğunu fark ettikleri, ihbar gelmesi üzerine de sanığın evinde arama yaptıkları, sanığın ikametinde ele geçirilen odunların, istif edilen odunlara benzediğini beyan ettiklerinin anlaşılması karşısında, sanığın, tevil yollu ikrarı ile istif alanında bulunan odunların,

sayıca azalmış olduğu ve ihbar üzerine sanığın ikametinde yapılan aramada ele geçirilen odunların boy ve cinsleri itibariyle istif alanında bulunan odunlara benzerlik gösterdiği yolundaki tutanak tanıklarının beyanları gözetildiğinde sanığın atılı hırsızlık suçunu işlediği yönündeki mahkeme kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı görülmekle, sanığın eyleminin 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 108. maddesinde yazılı bulunan suçu oluşturduğundan bahisle bozma talep eden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiş.

Dairemizin temyiz incelemesi sonrası netice cezanın adli para cezasına dönüştürülmesi karşısında, atılı hırsızlık suçundan neticeten hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 53/1. maddesinin c fıkrasındaki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyumluk yetkilerini içeren haklardan yoksunluğa hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi ile ayrıca T.C.

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesindeki zorunluluk hali bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında bozma öncesi verilen ilk hükmün katılan vekili tarafından sadece suça konu odunların satış bedelinin orman idaresi adına irad kaydına karar verilmesi talebiyle ile sınırlı olarak temyiz edildiği ve katılan vekilinin hasrettiği temyiz talebinin sanık hakkında kurulan hükme yönelik olmadığının açıkça anlaşılması karşısında; bozma öncesi hükmedilen adli para cezasının sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden bozma sonrası yeniden yapılan yargılama sonucunda 1 yıl 8 ay hapis cezası tayin edilmesi suretiyle kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanığın TCK'nın 142/1-e, 62. maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılması ibaresinden sonra gelmek üzere hükme yeni bir fıkra eklenmesi ile CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca “sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek,