Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/11345 K.2016/4217

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklardan ...'in yokluğunda verilen kararın sanığa 21.04.2011 tarihinde aynı konutta oturmayan diğer sanık ...'e tebliğ edilmesi nedeniyle tebligatın usulsuz olduğu ve sanık ...'in temyizinin süresinde olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanıklar ... ve ... hakkında müştekiye yönelik 10.03.2010 ve 29.03.2010 tarihlerinde meydana gelen işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından 2 kez cezalandırılmaları talebiyle dava açıldığı, mahkemece bu sanıklar hakkında her bir suç için 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinden ek savunma hakkı verilmeden uygulama yapıldığı ancak bu uygulamanın sanıklar lehine olması nedeniyle tebliğnamede bozma isteyen (2) numaralı düşünce benimsenmemiştir.

Sanık ...'nın Uyap'tan alınan adli sicil kaydında yer alan ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12.11.2008 tarih, 2007/180 Esas ve 2008/730 Karar sayılı ilamıyla mala zarar verme suçundan 4.800,00 TL adli para cezasından mahkum olduğu, kararın 21.11.2008 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla tebliğnamede bozma isteyen (4) numaralı düşünce benimsenmemiştir.

Sanıklar ... ve ...'in mala zarar verme suçundan adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmesine rağmen mükerrir olmayan sanık ... hakkında gerekçe gösterilmeksizin hapis cezasından hüküm kurulmuş ise de; sanık hakkında mahkemece verilen cezanın ertelendiği ve sanık müdafiinin lehe olan hükümlerin uygulanmasını talep ettiği gözetildiğinde adli para cezası verilse idi ertelemenin uygulanamayacağının anlaşılması karşısında; tebliğnamede bozma isteyen (5) numaralı bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Sanık ... hakkında, ... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 17.07.2009 gün 2009/95 Esas, 2009/730 sayılı kararla verilen “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin karar için 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca, mahal mahkemesince ilgili mahkemesine ihbarda bulunulması mümkün görülmüştür.

I-Sanıklar ... ve ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları ile sanık ...'nın hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Kasten işlemiş oldukları suçlar için hapis cezalarıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanıklar ... ve ...'in, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezaların infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm oldukları hapis cezalarından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve T.C.

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Erteli hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanık ...'nın hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçları için, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezaların infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına; anılan maddenin 3. fıkrası gereğince, cezası ertelendiği için kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise maddenin 1 ve 2. fıkralarının uygulanmamasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve T.C.

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan hükmedilen kısa süreli hapis cezasının ertelendiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesi gereğince sanık hakkında aynı Yasa'nın 53/1. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... ile sanık ... müdafinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

hüküm fıkrasından “5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ” ilişkin bölümlerin çıkartılması ile yerlerine “Kasten işlemiş oldukları suçlar için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanıklar ... ve ...'in, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezaların infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm oldukları hapis cezalarından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına,

TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına ve erteli hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanık ...'nın hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçları için, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezaların infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına;

anılan maddenin 3. fıkrası gereğince, cezası ertelendiği için kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise maddenin 1 ve 2. fıkralarının uygulanmamasına ve TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına” ibaresi yazılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıklar ... ve ... hakkında müştekiye yönelik 10.03.2010 ve 29.03.2010 tarihlerinde meydana gelen hırsızlık suçundan 2 kez cezalandırılmaları talebiyle dava açıldığı halde mahkemece bu sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinden ek savunma hakkı verilmeden uygulama yapılması,

2-Sanıklar tarafından iştirak halinde işlenen hırsızlık suçundan oluşan zararın yargılama aşamasında sanık ... tarafından karşılandığının, diğer sanıkların suçlamayı kabul ettiklerinin ve bu duruma karşı bir duruş ortaya koymadıklarının anlaşılması karşısında; sanıklar ... ve ... hakkında da hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Kasten işlemiş oldukları suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanıklar ... ve ...'in, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezaların infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve T.C.

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,