Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/11570 K.2016/9171

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkeme, sanıklar hakkında “takdiren” demek suretiyle hüküm kurduğundan gün para cezasının alt sınırdan verilmemesinde hukuka aykırılık olmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Suça konu eşyanın önem ve değeri ile meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi; olayda son eylemin 29/01/2011 tarihinde gerçekleşmesi nedeni ile suç tarihinin 29/01/2011 olacağı gözetilmeksizin, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 23/02/2011 tarihi olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi olanaklı kabul edildiğinden ve 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararı verilmemiş ise de; hükümlülüğün yasal sonucu olup, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargılama gideri olarak hesaplanan 7,5'er TL'nin, CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen değişiklik gözetilerek, terkin edilecek miktar olan 20,00 TL'nin altında kaldığının anlaşılması karşısında, hazineye yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,