Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/11970 K.2016/4480

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, katılan ...'in bilgisi ve rızası dışında, ... . Şubesi'nden aldığı kredi kartından internet şubesi aracılığıyla 500,00 TL nakit avans çekip, katılanın aynı banka şubesinde bulunan başka bir hesabına aktarıp, aynı tarihte internet aracılığıyla aynı IP adresi üzerinden temyize gelmeyen sanık ... .'nun Ziraat Bankası . Şubesi'ndeki hesabına 495,00 TL parayı EFT ile gönderip çekmeleri biçimindeki eylemlerinin, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.11.2009 gün ve 2009/11-193 Esas, 2009/268 Karar sayılı kararında da benimsendiği üzere, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-e maddesinde düzenlenmiş bulunan 'bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık' suçunu oluşturduğu halde, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “a, b, c, d, e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, ayrıca, T.C.

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,