Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/12083 K.2016/3871

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Gerekçeli kararın sanığa 14/01/2010 günü tebliğ edildiği ve sanığın yasal süre geçtikten sonra 06/07/2010 günü temyiz itirazında bulunduğu görülmekteyse de; sanığın UYAP aracılığı ile incelenen hükümlülük ve tutukluluk bilgilerine göre tebliğ evrakının 7201 sayılı Kanun'u 21/2. maddesi gereğince mahalle muhtarına yapıldığı 14/01/2010 günü hükümlülüğü nedeniyle ceza infaz kurumuna alındığı ve bu nedenle tebliğ işleminin usulüne uygun bulunmadığı, açıklanan nedenle temyiz isteğinin reddine dair ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24/08/2010 günlü ek kararı kaldırılarak sanığın temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında, hırsızlık konusu ayakkabının değeri belirlendikten sonra ve mevcut duruma göre TCK'nın 145. maddesinin uygulama koşullarının tartışılması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,