Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/1210 K.2015/1724

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkların 765 sayılı Yasa'nın 81/2. maddesine uygun ve aynı Yasa'nın 522. maddesine engel olabilecek infaz edilmiş sabıkalarının neler olduğu gösterilmeden, aynı neviden sabıkalarının olduğu gerekçesi ile lehe yasa karşılaştırması yapılırken 765 TCK'nın 522. maddesinin lehe hükmünün değerlendirilmemesi,

2-Sanıklar hakkında, eylemlerine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 61, 522(hafif). maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 35/2, 53. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında; uygulamaya göre sanık yararına olan Yasanın belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3-UYAP'tan alınan nüfus kaydına göre, sanıklardan ...'ın hükümden önce 09.06.2010 tarihinde öldüğünün anlaşılması olması karşısında 5271 sayılı CMK'nın 223/8 ve TCK'nın 64/1. maddeleri uyarınca sanığın öldüğünün anlaşılması hâlinde kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,