Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/12399 K.2016/4574

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın müştekiye ait işyerinin muhkem kilitini kırmak suretiyle işlediği hırsızlık suçu nedeniyle, 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddesi uyarınca, sanıkların lehine olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün maddeleri uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunması ve bu bağlamda; sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4. maddesinde düzenlenen geceleyin işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçu ile aynı Yasa'nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçlarının 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4. maddeleri uyarınca zamanaşımına uğraması karşısında;

sonuç ceza bakımından 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143/1, 35/2, 53. maddeleri uyarınca gerekçeli kararda gösterilen hükmün açıkça sanık lehine olduğu halde, 765 sayılı TCK'nın sanık lehine olduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması,