Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/12404 K.2015/5900

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı TCK'nın Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 9/3. maddeleriyle Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nun 23.2.1938 günlü, 1937/23 – 1938/9 ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 25.5.1999 günlü 133/142 sayılı kararları ışığında, Sanığın tam olarak belirlenemeyen bir zaman diliminde şikayetçi olan yakınanın sağlam ve muhkem kapısını kırarak gerçekleştirdiği hırsızlık eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1,522, 102/3 ve 104/2. maddeleriyle 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b,151,116/1, 66/1-e, 67/4; maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda; zamanaşımı yönünden 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına bulunduğunun anlaşılmasıyla yapılan incelemede;

Sanığın eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b,151 ve 116/1. maddelerindeki hırsızlık,mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını bozma suçların gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımının suç tarihi olan 17.10.2002 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,