Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/12561 K.2016/5513

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-O yer Cumhuriyet Savcısı ... temyiz isteminin incelenmesinde;

18.10.2011 tarihinde verilen kararı, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'nun 310/3. maddesinde öngörülen bir aylık süre geçtikten sonra, 25.11.2011 tarihinde O yer Cumhuriyet Savcısı hükmü temyiz ettiğinden, anılan Yasa'nın 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak temyiz talebinin REDDİNE,

II-Üst Cumhuriyet Savcısı ....ve sanığın, temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Üst Cumhuriyet Savcısı'nın vermiş olduğu temyiz dilekçesinde hakim havalesinin tarihi 25.11.2011 olarak gözükmekte ise de; UYAP kayıtlarına bakıldığında; Üst Cumhuriyet Savcısı ....temyiz talebinin 18.11.2011 tarihli olduğu ve CMUK'nun 310/3. maddesinde belirlenen 1 aylık süre içinde yapıldığı kabul edilerek yapılan temyiz incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; isnat edilen suçun, sanık tarafından işlendiğini kabulde usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdurun talimatla alınan ifadesinde, olay tarihinde Bereste Dinlenme Tesislerinde ihtiyaç molası için durdukları sırada, bu dinlenme tesislerinin erkekler tuvaletinde suça konu cep telefonunun 7-8 yaşlarındaki yeğeninin elinden zorla alındığını beyan etmesi karşısında; mağdurun yeğeninin dinlenerek, suça konu telefonun kendisinden ne şekilde alındığının ayrıntılı bir şekilde sorularak bu ifadeye göre, sanığın hukuki durumunun tespit edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Özgürlüğü bağlayıcı ceza ile hükümlülüğüne karar verilen sanık hakkında, hapis cezasının yasal sonucu olarak, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca uygulama yapılmaması,