Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/12692 K.2016/7598

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanığın kendi adına trafik tescil kaydı bulunan...plakalı aracını, 31.12.2005 tarihli araç kiralama sözleşmesi ile tanık Uzay ...'a kiraladığı ve kira sözleşmesinin suç tarihi itibariyle devam ettiği sırada, araç kira bedelinin düzenli ödenmemesi ve kira sözleşmesine aykırı şekilde aracın katılan ... tarafından kullanıldığından bahisle, sanığın kendisinde bulunan yedek anahtarla aracı katılanın evinin önünden alması şeklinde gerçekleşen olayda; suça konu aracın ruhsat sahibinin sanık olması sebebiyle hırsızlık suçunun yasal unsurlarının oluşmayacağı ve sanığın üzerine atılı eylemin hukuki ihtilaf niteliğinde bulunması sebebiyle sanığın üzerine atılı suçtan CMK'nın 223/2-b. maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi yerine, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

2-Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve ayrıca T.C.

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,