Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/1277 K.2015/3013

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın adli sicil kaydında daha ağır cezayı içeren Asliye Ceza Mahkemesinin 10.06.2003 tarih ve 2002/501 esas, 2003/475 karar sayılı 12 ay 25 gün hapis cezasına ilişkin ilamın 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasında esas alınması yerine, daha hafif cezayı içeren ilamın tekerrüre esas alınması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “c” bendinde “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sanığın tekerrüre esas alınan Asliye Ceza Mahkemesi'nin 30.10.2007 tarih 2007/239 esas 2007/596 karar sayılı ilamında yer alan 3 farklı cezadan hangisinin tekerrüre esas alındığının kararda belirtilmemesi,

3-Soruşturma ve kovuşturma aşamalarında 5271 sayılı CMK’nın 150/2. maddesi uyarınca, baroya yazı yazılarak sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu müdafii görevlendirilmesi nedeniyle, müdafiye ödenen avukatlık ücretinin sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin

verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘’53/1. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar.

53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlesinin eklenmesi, hükümden tekerrür ile ilgili bölüm çıkartılarak, yerine “5237 sayılı TCK’nın 58/6-7.maddesi gereğince,sanık hakkında hükmolunan cezanın, Tekirdağ 2.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 30.10.2007 tarih 2007/239 esas 2007/596 karar sayılı ilamındaki konut dokunulmazlığını ihlal suçundan aldığı 1 yıl hapis cezası nedeni ile mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,