Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/13040 K.2016/5575

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, uyulan bozmaya ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Mahkemenin 22.06.2006 tarihli kararında sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulandığı, Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 30.04.2012 gün, 2009/11582 Esas ve 2012/8849 Karar sayılı bozma ilamıyla "hırsızlık suçunun gece sayılan zaman diliminde işlendiğine ilişkin kanıtlar karar yerinde açıklanıp tartışılmadan 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesinden uygulama yapılması" gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verildiği, sanığın suç saati ile ilgili bir anlatımının olmadığı, yaşı nedeniyle evrakı ayrılan suça sürüklenen çocuk ... beyanında suç saatini 21.00 olarak söylemesi,

müştekinin beyanında suç tarihinde kendisinin 18.30'da evden çıktığını, eşinin ise 20.00 veya 20.30 gibi evden gittiğini, sonradan eşinin kendisini 22.15'te eve çağırdığını, suçun kendisinin ve eşinin evde olmadığı bir zamanda işlendiğini söylediği, güneşin suç tarihinde yaz saati uygulamasına göre 20.41 'de battığı, gece vaktinin 21.41'de başladığı ve bu şekilde eylemin gece işlenmediği anlaşılmasına rağmen, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinden uygulama yapılması,

2- Mahkemenin 22.06.2006 tarihli kararında sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmadığı ve bu kararın sanık müdafi tarafından temyiz edilmesi nedeniyle sanığın 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son. maddesi uyarınca kazanılmış hakkı nedeniyle anılan maddeden uygulama yapılamayacak olması ve ayrıca sanığın mükerrirliğine esas alınan ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20.02.2006 tarih ve 2006/80-2006/74 sayılı mahkumiyet hükmünün kesinleşme tarihinin (27.02.2006) suç tarihinden (09.07.2005) daha sonra olması nedeniyle hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58.maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

3-Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına

karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve T.C. ... Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “5237 sayılı TCK'nın 143, 53 ve 58. maddelerinin uygulanmasına” ilişkin bölümler çıkartılarak,

yerlerine “sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesi uyarınca belirlenen 2 yıl hapis cezasından aynı Yasa'nın 168. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılarak 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına aynı Yasa'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın sonuç ceza olarak 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet,