Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/13059 K.2016/5593

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu kabul etmemesi, görme engelli olup, sadece % 5 oranında gördüğünü söyleyen müştekinin ilk beyanında suça sürüklenen çocuğun yanına çok yaklaştığından eşgalini verdiğini ve ismini ise ordaki kişilerden öğrendiğini söylemesine rağmen yargılama aşamasındaki beyanında görme engelli olduğu için şahsı göremediğini ama olaydan sonra orda bulunan kişiler tarafından olayı yapanın suça sürüklenen çocuk olduğunu söylediği ancak suça sürüklenen çocuğun ismini öğrendiği kişilere ilişkin bir bilgi vermediği,

bu şekilde müşteki anlatımlarının çelişkili olduğu ve suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu işlediğine dair başkaca da bir delilin olmadığının anlaşılması karşısında; savunmasının aksini ispat edecek şekilde yüklenen suçtan mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,