Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/13104 K.2016/4488

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca, suç tarihi olan 16.02.2001 ila hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiği 10.07.2007 tarihine kadar geçen sürede dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra ve denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 29.02.2012 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle hükmün açıklandığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 10.07.2007 ila ikinci suçun işlendiği 13.04.2008 tarihi arasında dava zamanaşımının durduğu dikkate alındığında; durduğu kabul edilen sürenin olağanüstü zamanaşımı süresinde eklenmesi halinde;

Suça sürüklenen çocuğun, temyize gelmeyen arkadaşı... ile birlikte geceleyin saat 02.00-03.00 sularında mağdurun işyerine, sağlam ve muhkem nitelikte olmayan pencere camını kırmak suretiyle girip, içerden sigara, şampuan ve yiyecek maddesi almaları şeklinde gerçekleşen ve 765 sayılı TCK'nın 492/1, 522/1 (pek fahiş), 55/3. maddesinde belirtilen suç için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, aynı yasanın 102/4, 104/2. maddeleri ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 31/3, 116/2-4, 119/1-c, 31/3. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan yasanın 7/2,

5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin suça sürüklenen çocuk yararına olması ve aynı yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının, durduğu süreler de gözetilerek suç tarihi olan 16.02.2001 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,